Ik zit er klaar voor. Nu al.
De afgelopen dagen helemaal kapot gefilosofeerd door Piet de Visser en Johan Derksen over hoe Nederland de derde finale op een WK voetbal ooit kan gaan spelen. Enig nadeel : We moeten nog wel even voorbij Uruguay.
En ik ben bevooroordeeld, want ik weet dat die gozers over lijken gaan als ze moeten. Als onze jongens maar een beetje ongeschonden uit de strijd komen vind ik het eigenlijk allemaal best, maar met de ristrictie dat we de finale na 32 jaar weer eens bereiken. En dan maar hopen op de juiste tegenstander. Wordt het Duitsland of Spanje….
Mijn voorkeur gaat uit naar de oosterburen.
Maar goed het is allemaal koffiedik kijken. We zullen eens zien wat vanavond brengt.

Rust en de tussenstand is 1-1.
Twee doelpunten ieder van een bijzondere schoonheid. Twee afstandsschoten, een van van Bronkhorst en de ander van Forlan.
En ik maak me nu nog geen zorgen. De schoppartij die ik verwachtte is nog niet het geval hoewel De Zeeuw tocht een behoorlijke trap in het gezicht  kreeg.
De 1-1 is natuurlijk jammer, maar liever nu dan 2 minuten voor het eindsignaal.
Het houdt Nederland, om het toverwoord maar te gebruiken, gefocust.
Ik kijk uit naar helft twee.

En halverwege helft twee word mijn geduld verzilverd in een frommel goaltje van Sneijder.
Een prachtige schijnactie van van Persie en terwijl ik dit zit te typen kopt Robben de 3-1 binnen op een voorzet van Kuijt.
Dit kan niet meer mis zou je denken !
Zondag wacht de finale !
De vraag tegen wie wordt morgen beantwoord in de clash tussen Duitsland en Spanje.
Zoals al eerder geschreven: Ik heb mijn voorkeur…

En na kansen op 4-1 en 5-1 weet Uruguay toch nog de aansluitingstreffer weet te scoren denk ik echt : Hoe kan je het toch nog zover laten komen ?
En dan klinkt toch het eindsignaal !
Op naar Johannesburg !